Fatma Utanç
@fatmautnc
Hemşire
Gazi üniversitesi
90 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Pal sokağı çocuklarını tanımak, onların mücadelesine ortak olmak farklı bir deneyimdi. Kitap çocuk kitabı gibi dursa da okurken kitabın her yaştan kesimin okuyabileceğini, sevebileceğini ve belli başlı mesajları, dersleri alabileceğini anlıyorsunuz. Okuyunuz, okutunuz :)
Hakan Günday ile bu kitap sayesinde tanışmış oldum. Kitabın başlarında cümlelerin devrikliği biraz zorlasa da kısa süre içerisinde yazarın diline alışmış buldum kendimi. Hayatla aralarındaki ilişkileri çok sancılı olan Kinyas ve Kayra kitap boyunca kendimi yerlerine koyamayacağım kadar uç düşüncelerde seyahat etti. Hayatı kafalarında bitirme davasına girip tüm insani değerleri ve kuralları aykırı gören bu iki adam müthiş bir kayıtsızlıkla hayatlarının bir kısmında tüm kötülüklerin ana karakteri olup adeta hayatla oyun oynamaya başlıyorlar. Sekiz yıl boyunca zihinsel ölüm denen akıl dışı bir kavramın peşinden giderek kendilerini acımasızlıkla, kayıtsızlıkla, ölüm hayalî içinde ölüm korkusu ile hayvani bir boyuta getiriyorlar.Zihinlerinde var olan düşünce yumağının içinde hapsolmuş birer mahkûm olan Kinyas ve Kayra'nın özgürlüklerine kavuşmaları ise çok ayrı iki uçta gerçekleşiyor. Kayra'nın "hiç bir şey yok" diyerek özgürlük olarak seçtiği zihinsel ölüm davasını gerçekleştirmesi kitapta en etkilendiğim kısım oldu. Kinyas ise "her şey var" diyerek Kayra'ya meydan okurcasına bir adım atıp hayata geri dönme çabasına giriyor.Çabasını ise birçok zorlukla Kinyas'ı öldürüp, hayatı ne olursa olsun yaşamaya değer bulan Tolga olarak başarılı bir şekilde sonuçlandırıyor.
Baş karakterin çok ince ruhlu olup yaşamını tamamen hayalle geçirmiş olması bir miktar üzücü olsa da kitap boyunca karaktere hayran kaldım.
Karakter ne kadar gerçek yaşamı hayallerinin gerisinde de bulsa, kendisini fazlasıyla yoran hayallerinden çıkıp gerçek hayatla tanışmak istiyor.Gerçek yaşama dokunmasını sağlayan ise 17 yaşındaki Nasteka'dır. Bu kıza karşı beslemiş olduğu sevgi yıllarca içinde yaşadığı hayallerden çıkıp kendisini gerçek bir karakter olarak hissetmesini sağlamıştır. Ne yazık ki sevgili Nasteka ile sadece dört gece geçirebiliyor.Dört gecenin sonunda Nasteka sözlüsüyle gidiyor, karakterimiz ise Nasteka'ya kendisini hayallerinden çıkarıp gerçek bir hayatla tanıştırdığı için minnet kalıp,o dört geceyi ise hayatının en uzun ve en güzel zamanı olarak anıyor.
Dostoyevski'nin henüz çok genç yaştayken yazmış olduğu bu kitap karşılıklı mektuplar tarzında ele alınmıştır.Mektuplar aralarında uzaktan bir akraba ilişkisi olan yaşlı bir katip ile genç ve hasta olan bir kadın arasında geçmektedir. Yaşlı katip tüm sıkıntı ve zorluklarına rağmen kimsesiz ve hasta olan bu kadına yardım etmek için elinden geleni yapıyor ve genç kadına beslediği saf duygu onu o zamanın tüm şartlarına rağmen mutlu eden tek şey oluyor. Bu iki insanın birbirlerine karşı nahif ve saygılı tutumu kitabı ayrı bir yere koyuyor. Kitapta acımak başta olmak üzere yoksulluk, çaresizlik,geçim derdi gibi pekçok duyguyu hissedebiliyorsunuz.Kitapta yoksulluk ve bundan doğan utanma duygusunun insan pskilojisi üstündeki etkisine sık sık yer verilmiş ve devamında yoksul insan da toplum gözünden kendine acımaya başlıyor.
Gülseren Budayıcıoğlu'nun okuduğum ilk kitabı oldu bu kitap.Yazarla tanışmak ve kalemini hissetmek çok güzeldi.Kitap tamamen yazarın hastalarının hikayelerinden oluşuyor.Bu hikayelerde kendinizi bulduğunuz birçok nokta oluyor.Çocukluktan gelen davranışların daha sonraki zamanlarda kişinin yaşamı üzerindeki sosyal ve psikolojik etkisini net bir şekilde hissediyorsunuz.İnsan denen kavramı burada iyice kavrıyor ve insana bakış açısında farkındalık oluşturuyor.Dil gayet sade herhangi bir tıp dili kaygısı güdülmemiş bu da kitabın herkese hitap etmesi konusunda güzel bir tutum olmuş.
