Fatih aytaç
@faytac
Eğitimci
Şu anda okuduğu kitap
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Gerçeklerin Aynası
Kafamızda kavak yellerinin estiği o eski zamanlarda; duyduğumuzda "Hadi canım sen de, o kadar da değil artık, olur mu hiç öyle şey?" dedirtecek nasihatler dinlerdik.
Derlerdi ki:
"Kader bu ya; bazen yaşamın içinde dibe vurur, kaybolursunuz. Kaldıramayacağınız acılar yaşar, duygularınızın çöktüğünü hissedersiniz. Umudunuz biter, çaresiz kalır ve zehirli bir karanlık döngünün içinde çıkmaza girersiniz..."
İşte tam o sırada zihninizde bir zamanlar söylenen o vaatler yankılanır:
* "Sen bizim için çok özelsin."
* "Bak, bir telefon kadar uzağındayım."
* "Sana çok şey borçluyum."
* "Senin için her şeyi yaparım."
* "Seni gerçekten çok seviyoruz..."
Sonra yaşayarak anlarsınız ki; bu sözlere umut bağlamakla bir dilek ağacına çaput bağlamak arasında hiçbir fark yoktur.
Velhasıl kelâm;
Siz siz olun, mümkünse kimseden medet ummayın.
Gerisini Allah bildiği gibi yapsın.
Reklam
Bugün dökmeniz gereken gözyaşlarını asla yarına bırakmayın. Canınız çok yanacak, hem de çok, biliyorum... Ama unutmayın; acının içinden geçmeden dışına çıkamazsınız.
Ne kadar da duyarsız yaşıyor, hiç ölmeyecekmişiz gibi hesaplar yapıyoruz.
Oysa; ne çok gönül yıkıyor, ne çok kul hakkına giriyor, ne büyük bir kibirle zulmediyoruz. Unuttuğumuz bir gerçek var:
Hayatımız, sadece bir depremlik ya da bir virüslük mesafede...
Hayatına dair kararsız kaldığın her an, dizginleri kaderin eline bırakırsın. Unutma; senin vermediğin kararları hayat verir ve onun tercihi, genellikle canını en çok acıtan olur.
Öğretmen, eline tebeşiri alıp tahtaya kocaman bir (1) rakamı çizer:
"Bakın," der. "Bu, kişiliktir. Hayatta sahip olabileceğiniz en değerli şey budur."
Ardından (1)’in yanına bir (0) ekler:
"Bu, başarıdır. Başarılı bir kişilik, (1)’i (10) yapar."
Bir (0) daha ekler:
"Bu, beceridir. (10) iken (100) olursunuz."
Sıfırlar bu şekilde uzayıp gider: Yetenek, disiplin, sevgi... Eklenen her yeni (0)’ın, kişiliği on kat zenginleştirdiğini anlatır öğretmen.
Sonra eline silgiyi alır ve en baştaki (1)’i siler. Geriye sadece koca bir hiçliği temsil eden sıfırlar kalır. Öğretmen sınıfa dönerek son sözünü söyler:
"Kişiliğiniz yoksa, diğerleri sadece bir hiçtir."
Reklam