... İnsanlar insanlığa dair ne umudu varsa söküp almıştı . Öyle ya , her sokak başına açılıp küçük esnafın yaşamasını bitiren zincir marketlere , iğne deliği kadar yer kalmadığı halde fizik kurallarına meydan okuyarak " Arkadaki boşluklara doğru ilerleyelim. " diyen otobüs şoförüne , indirim gibi görünen fiyatlara ayarlama yapan markalara , hepsine ama hepsine kızmıştı .
İlkokuldaki öğretmenine dahi kızmıştı . Bir zamanlar onu , insanların iyi olduğuna inandırdığı için .....
... Eğer bu ihtiyar adam duygularını sömürmek istiyorsa, onda sömürülecek duygu kalmamıştı.
Kömürlerinden tutun da kültürlerine kadar sömürülen ve kendilerine kömürünkinden daha karanlık bir gelecek bırakılan , bir de üzerine üçüncü dünya ülkesi diye lakap takılan ülkeler gibiydi ...
Keşke annem ve babam, bana baktıklarında görmek istedikleri kişiyi değil de olduğum kişiyi görselerdi .
Keşke bazı şeyleri bir örümcek ağı gibi örmeselerdi etrafıma. Bunun yerine, kalbime bir sevgi yumağı koysalardı. Bir fikir tohumu bıraksalardı zihnime .
Keşke bana , sonu kocaman noktalarla biten cevaplar vermeselerdi. Bana sorular verselerdi . Merak eden , araştıran, anlamaya çalışan bir insan olabilmem için.
Keşke kenara çekilselerdi, uçmam için yüzmem yahut yürümem için usulca bıraksalardı beni ...