Fethi őzaslan

Ne zaman bir şey umut etsem. Pişman olup vazgeçiyorum ondan. Gecenin sabaha ulaşacağından bile emin olamıyorum artık. Her taraf kıyım, zulüm dünyanın canı çıkıyor.
Reklam
Ne sen yorul ne de ben Hayat bildiği telden akıyor.
Bu gece düştüm yoluna Varır mıyım bu işin sonuna Ağlamaklı,hayaline durmadan yürür dururum . Düşman oldu çıkmaz dağlar Engelim oluyor her defada Açılsın karlar ,doğusun güneş Karlar yağmasın artık yollarıma Ben sevdamı çok özledim Gecenin yıldızı özlediği gibi Ben aşkıma yandım Güllerin baharı özlediği gibi Aşk yüceldi gönül bağımda Bir kopmadı zincir gibi hasretin. Gel ya da yol söyle Aşkın sebebim olmadan.
Sevgi komedi mi olmuş Insanlar duyduğunda gülüyor.
Bilmiyorum ,içimde gizlenen bir devrim var sana karşı Sesini ďuyduğumda ağlamak ve sevinç arası bir bilinmezlikle doluyorum. Sanki bir şeye koşmam gerekiyor ama neye koşacağımı hatta amacınıda karıştır gibi oluyorum. Sende benim gibi misin ,duygularının elleri kolları bağlanıyor mu. Kapı ile pencereyi karışıyor yor mu. Ben böyleyim sıfıra vuruyor bilincim.
Reklam