Ay yüzün kirlenmiş
Gözlerinde hayatın kırgın
Unutmuş gibisin çocukluğunu;
Sek sek oynamayı, ip atlamayıda.
Hayatın en başına dönemez miyiz
Hiç büyümeden tek bir zaman diliminde kalsak
Oynadığımız oyunlardaki gibi. Hiç değişemezse zaman.
Sahilden yoksun bir deniz gibi
Limanın mahrum beyaz gemilerden.
Gel açıl eskiye doğru, sonsuz yakamozlara
Hiç geleceğe gitme ,hep geçmişe koşalım.
Evinin neşesi kalmamış, gözlerinde hüzün var.
Arlanma , yaşama hürmeti tükenmiş yuvanda
Seni alsam ,ellerinden tutsam ve koşsam
Ardına hiç bakmadan, çirkinleri yüz üstü bıraksak olmaz mı.