Fethi őzaslan

Birdir ikidir dedim bir ömür oldu, iyleşemedi yalnızlığım. Söyledim, çokta dil döktüm yanımda uzayan akasyalara. Siz göklere uzanırken ben toprağa gömülüyorum. Gülümsediler güstahlar gibi gözlerimin içine... O anda; aldandım boy ve heybetlerinin içi kof ve  canları bir ocak altı, külmüş diye. Ayazlar geçirdim diplerinde onca yıl... Bekle bekle  anlık bir  sevgi için  ama İçimi kavurdu sevgiyi isterken sevgisizlik ile terbiye edilmem. Ben hasretle azalırken  onlar  yatak döşek, şehvetten kokuşmuş leşten beter olmuşlar. Oysaki yapraklarını   okşayıp,  koklama hayaliyle yaşadım. şimdi  birdir,', ikidir, bir ömür geçti olmadı hayalim. Bir ram kaldı asıl toprak altı evime, Son bir kez daha koştum bir umut diye. Yine tutuşunca hasret, ukte gibi kalbimde. Gördüklerim yine aynı hayat sahnesinde. O anda bütün vücudumu  saran adelerim örümcek  ağının parçalanması gibi infilak etti. Şimdi Üzgünüm sana ve yaptıklarına hayat. Beni bir başka yaraya çaldın, yaralar açarak kalbimede,, İleşir çok şey zamanla sözlerin , koca bir masalmış: Buda yalan çıktı, bir bir hayretle.. Sonlar hep uzak gelir insanın  aklına,  en çokta ölüm;meğer ense dibi ezrail bekliyor baltayla ,,, şimdi birdir, ikidir bir ömür  ölmüşüm gerçek hayatta filmim oynamakta.
Reklam
Herkes sussun, sen dahi sevdiğim, Bırak seher vakti yaşansın şimdi...
İşte yine işe sensizlikle başladım. Yine gözlerime hüznün istila etti. Oturduğum mekanımda sensizim Hayalin bile boşluğuma alaycı. Şimdi neyleyim bu bitmiş kendi mi. Kime ellerim uzasın hayra, hayırsız olmuşken.....
İşim tamam artık, bir kaşık suda boğabilirsin.
Bazen sadece konuşma ihtiyacı duyuyorum,,, karşıdaki kim olursa olsun yani beni anlamazsa dahi beni dinlemesine ihtiyacım oluyor...
Reklam