Fetullah Arvas

Fetullah Arvas
@fetullaharvas
İstanbul
38 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Değişim
"Aşırı toplumsal çelişkilerin mevcut olduğu 1920'lerde mali krizin arifesinde zenginlerin aşırılıklarını ve fakirlerin sefilliğini vurgulayan pek çok işçi temsilcisi ve radikal aktivist mevcuttu. Buna karşılık 21. yüzyılda bambașka türde ve çok sayıdaki ideolog sürüsü bunun karşıtını yayıyor: eşitlikten son derece uzak olan toplumumuzda her seyin iyi olduğunu ve çaba gösteren herkesin çok daha iyi bir konuma geleceğini. Motivasyon hocaları ve olumlu düşünmenin diğer temsilcilerinin sürekli çalkalanan iş piyasası yüzünden mali yıkımın eşiğinde bulunan insanlara iyi bir haberi var: en ürkütücü 'değişimler'i bile kucaklayın ve bunları fırsat olarak görün."
Sayfa 22·Kitabı okudu
Reklam
İronik Bilincin Hareketi
Sokrates baldıranı içer. Sokrates ölmüştür ölmesine, gelgelelim ölümü insanlar arasında canlılığını korur: Yüreğimizde daima dirilir, zira yarattığı vicdan azabından ancak ona baldıran içirterek kurtulmuşuzdur: Lev Çestov’un tabiriyle baldıran canlandırıcı bir içkiye dönüşür. Kaldı ki insanlar ne istediklerini bilmezler; oudis econ amartani,* yani: İnsanların ahmaklığı, kötülüklerini bile aşar. Sokrates’i öldürmüşlerdir ama Sokrates onları tanımlayacak vakti bulmuştur. Kendisini suçlayanlardan intikamını ölümünü miras bırakarak alır.
Sayfa 18 - Metis Kitap·Kitabı okudu
Felsefe
Kapitalist Uygarlık
Kapitalist dünya ekonomisinin yapıları içinde yaşayan halkın yüzde 85 kadarının yaşam standartları 500-1000 yıl öncesinin dünyasındaki çalışan nüfusların standartlarından çok da yüksek olmayabilir. Gerçekten de, çoğunun, hatta çoğunluğun maddi açıdan daha kötü durumda olduğu ileri sürülebilir. Her durumda, çalışanların güç bela geçinebilmek için çok daha fazla çalıştıkları kesindir; daha az yiyor olmaları olasıdır, ama daha fazla satın aldıkları kesindir.
Sayfa 107 - Metis Kitap·Kitabı okudu
Felsefe
"Ve Şimdi De..."
George Orwell, keskin zekasına karşın, böyle bir durumla karşılaşınca ne yapacağını bilemezdi; sunduğumuz tablonun "Orwellcı" hiçbir özelliği yoktur. Basın Başkan'ın oyuncağı değildir. The New York Times ve The Washington Post, Pravda değildir, Associated Press de Tass değildir. Ve burada Yenikonuş* diliyle konuşulmaz. Yalanlara hakikat, hakikatlere yalan gözüyle bakılmaz. Yalnızca halkın tutarsızlığa uyum sağlamış olmasından, kayıtsızlıkla eğlenmesinden söz edilebilir. Bu yüzden Aldous Huxley böyle bir manzara karyısında en ufak bir şaşkınlık duymazdı. Aslında Huxley'in kehanette bulunduğu gelccek buydu. Huxley, Batı demokrasilerinin tek sıra halinde ve kelepçeli olarak yürüyüş kolunda denetimi içlerine sindirmektense, dans ederek ve hayal kurarak unutmayı tercih etmelerinin çok daha muhtemel olduğuna inanıyordu. Huxley, Orwell'ın kavramadığı bir noktayı, teknolojik yeniliklerle beyni uyuşmuş ve çelişkiye karşı duyarsız bir topluluktan herhangi bir şey gizlemenin gerekmediğini kavramıştı. Huxley en gözde uyuşturucumuzun televizyon olacağı yönünde bir söz sarf etmemekle birlikte, Robert MacNeil'in "Televizyon, Aldous Huxley'in Brave New World'unun gövdesidir" şeklindeki gözlemini gözü kapalı onaylardı. Büyük Birader Howdy Doody olmuştur. *Orwell'ın 1984 romanında, Okyanusya'nın resmi dili olarak kullanılan Yenikonuş'la, sözcük dağarcığı bir hayli daralmış olan Ingiliz sosyalizminin ideolojik gereksinimlerini karşılayan yapay dil kastedilmektedir. (ç.n.)
Sayfa 126 - Ayrıntı Yayınları·Kitabı okudu
Felsefe
Tipografi Kafası
Basılı cümlelerin cansız soyutlamalarıyla karşı karşıya gelmek, ya güzel görünüşün ya da topluluğun yardımı olmaksızın çıplak dili aramaktır. Demek ki, okumak doğası gereği ciddi bir iştir. Ayrıca okumak, elbette, temel bir rasyonel etkinliktir.
Sayfa 63 - Ayrıntı Yayınları·Kitabı okudu
Felsefe
Reklam