Birserçeninsırtçantası
@fevha
Şuhedanın lezzetine hiçbir şey yetişemiyor.
6 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Zâhidü’l-Kevserî, Âlimiyye imtihanı öncesi üstadı Alasonî ile yaşadığı bir hatırasını
kendisi şöyle anlatır, “Ruûs imtihanı (Âlimiyye) bizim medreseden mezun olduğumuz
yıllarda beş yılda bir yapılıyordu. Bir imtihanda başarılı olamayanlar diğer imtihan için
beş yıl daha beklemek zorundaydılar. Bu, gerçekten öğrencilerin sabır ve tahammüllerini
tüketiyordu. Bundan dolayı talabeler önlerindeki ilk imtihanda başarılı olmak için bütün
gayretlerini, tahsil hayatlarının en hayatî imtihanına sarf edip, var güçleriyle çalışıyorlardı.
Ben ve bazı arkadaşlarım, medresedeki almamız gereken dersler daha tamamlanmadan,
imtihana hazırlık yapıyorduk. Medresedeki sabah dersleri Nesefî’nin hâşiyelerinin ele
alındığı bir dersti. Bu kısımların bahis olarak pek ağır olmamasını fırsat bilerek sabah
derslerine katılmamaya karar verdim. Böylece imtihanda sorumlu olduğumuz diğer ilim
bahislerine yoğunlaşma fırsatım olacaktı.
Derslere katılmadığım o haftanın Perşembe gecesi Üstat Alasonî’yi rüyamda gördüm
Fatih Camii’ndeydi, tebessüm ederek bana bakıyor ve şöyle diyordu: “Günlerdir seni
sabah derslerinde göremiyorum. Olmadık bahanelerle sakın derslerden geri kalma.
Derslerin sana mutlaka faydası vardır.” Uyanınca kendi kendime, “Herhalde üstadın,
benim yokluğumu fark etmesinden duyduğum endişenin çok tesirinde kaldım.” dedim ve
rüyadan da kimseye bahsetmedim. Bir gün sonra Cuma günü samimi arkadaşlarımdan
birisi kaldığım eve geldi. Bana, “Akşam namazından önce Fatih Camii yakınında Üstat
Alasonî ile karşılaştım, kendisine selam verdim. Durdu ve bana, “Arkadaşın falanı (beni
kastetmişti) ziyarete gidiyor musun?” diye sordu. “Evet.” dedim. Bana, “Ona selam söyle
ve de ki günlerdir onu sabah derslerinde göremiyorum. Olmadık bahanelerle derslerini
aksatmasın. Bu derslerin ona mutlaka faydası
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Zâhidü’l-Kevserî’nin çalışmaları arasında önemli yer tutan, tahkik ederek yayına
hazırladığı birçok eser, onun hep bu kütüphane serüveni sonucu keşfettiği ve okunacak
hâle getirdiği eserlerdir..
Çok mesai ayırdığı bu işten bir karşılık beklemez ve matbaa
sahiplerinin maddî tekliflerine
“Teklif ettiğiniz şeylerle, âhirette bunlar için vaad edilen
ecir bir arada olmaz ki!”
cevabını verirdi."
"İslamî ilim merkezlerinde asırlarca ders ve mütalâa vazifesi görmüş kitaplar, dıştan
bakıldığında sanki mevcudun tekrarı gibi algılanmıştır. Hâlbuki, hayatlarını “İki günü
birbirine eşit olan ziyandadır.” hadisine sıkı sıkıya bağlı yaşamış ilim geleneğinin
böylesine bir tekrara düşmesi düşünülemez"
"Zâhidü’l-Kevserî müntesip olduğu Hanefî mezhebinin büyük imamı, İmam-ı A’zam Ebû
Hanîfe ve onun yakın talebeleri hususunda oldukça hassastır.
İmam-ı A’zam Ebû Hanîfe’ye karşı
beslediği bu alâka, hasımlarınca, “Mecnun-u Ebî Hanîfe”,
şeklinde isimlendirilmesine
sebep olmuştur."