Tek bir insanda; hepsi kendi değer, amaç ve araçlarına sahip bir sürü başka varlık mevcuttur. Bazı psikolojik yaklaşımlar bu varlıkları yakalayıp onlara saymamızı, adlandırmamızı, çaresizlik içinde sürünürcesine yürüyen köleler haline gelene kadar onları boyunduruk altında tutmamızı önerir. Ama bunu yapmak, bir kadının gözlerindeki vahşi ışıkların akışını aksatacaktır; onun kızgın şimşeğini kesintiye uğratacak ve tüm kıvılcımlarını söndürecektir. Bizim işimiz kadınların doğal güzelliklerini bozmak değil; içindeki sanatçılar yaratabilsin, sevgililer sevsin, şifacılar şifa versin diye bütün bu varlıklar için vahşi bir kırsal alan inşa etmektir.
İnsanlar, "şu nehri aştıktan sonra on km daha gidince varırsın," diyeceklerdir. Ama buna karşılık yol hiç bitmeyecektir, günler gitgide daha da kısalacak, yol arkadaşları seyrekleşecek, camlarda hareketsiz, donuk kafalarını sallayan suratlar görünecektir.
"Herhalde sağlıklı bir dilenci hasta bir kraldan daha mutludur. Eksiksiz bir sağlıktan ve kusursuz bir bedenden kaynaklanan sakin ve neşeli bir mizaç; duru, canlı, nüfus edici ve doğru kavrayan bir zeka; ılımlı,yumuşak, bir istenç ve bunlara uygun olarak iyi bir vicdan; bunlar, yerini hiçbir rütbenin ya da zenginliğini dolduramayacağı üstünlüklerdir. "