Figenlibrary
@figenlibrary
Biz insanlar her zaman kaygıları ve emelleri olan her daim geçici birer süstük!
125 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Son zamanlarda daha çok hissettiğim ve bana göre herkesin arzu ettiği bir konunun peşine düştüm:
Bedenimizin, evimizin ve hatta düşüncelerimizin bile bir enerji alanı olduğu, bu alan kirlendiğinde de sebepsiz yorgunluk, huzursuzluk ve isteksizlik yaşadığımız anlatılıyor.
Kitap; nefes çalışmaları, tuzlu suyla arınma, kristaller, tütsü ve mekân düzenleme gibi basit ama etkili yöntemlerle hem kişisel enerjiyi hem de yaşadığımız alanları nasıl temizleyebileceğimizi adım adım açıklıyor. Özellikle ‘niyet’ ve ‘topraklanma’ kısımları çok ilgimi çekti.
🪽Ben de bugün parkta yürüyüşten sonra, biraz doğanın içinde bu kitabı okurken ruhumu dinlendirdim ve sizlerle paylaşmak istedim. Hem içimi hem evimi hafifletmek için küçük adımlar atıyorum.
Bazen yorgunluğumuz uykusuzluktan değil, taşıdığımız enerjilerden geliyor. Şimdi niyetim; fazlalıkları bırakmak, sadeleşmek ve kendime daha huzurlu bir alan açmak.
Temiz bir enerji, temiz bir zihin ve bolca şükürle…
#spiritüel #farkındalık #bilinçlilik #negatifenerjitemizliği #mekanenerjisi #kitapönerisi #kitaptavsiyesi #okuyorum #bookstagramturkiye #kitapkurdu #kitapyorumu #doğalşifa #ruhsalşifa #şifayolculuğu #niyet #topraklanma #minimalyaşam #sadeleşmek #ruhhali
instagram.com/p/DRRJ-F7DLOE/?...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi
Benim için sadece bir roman olmadı, yıllardır adımladığım Ankara sokaklarına, gençliğimin içine açılan bir kapı oldu.
Darbe döneminin gölgesinde kalan hayatları, darbe günlüklerini, sessizce taşınan acıları okurken, bir yandan da kendi hafızamın tozlu rafları açıldı. Sizin satırlarınızda, yıllarca görmezden gelinen, üzeri örtülen, ‘unutulsun’ istenen ne varsa yeniden yüzeye çıktı. Hatırlamanın ne kadar ağır ama bir o kadar da onurlu bir yük olduğunu hissettim.
Ankara sokaklarını yaşadım ben; Çocukluğumun mekânlarini gezdim bir bir.Eymir Gölü’ne defalarca gittim, Kumrular Sokak’tan geçtim, Ankara Sanat Tiyatrosu’na çok gittim… Kitapta geçen yerler sadece mekân olarak kalmadı bende, hepsinin bende bir anısı, bir duygusu var. O yüzden bu romanda anlatılan yaşamlar, bana çok tanıdık, çok içten geldi. Sanki uzaktan bir başkasının hikâyesini değil, yanı başımdaki insanların, komşuların, arkadaşların, hatta kendimin suskun hikâyesini okudum.
Zeynep’in sessiz direnişi, hafızasına sahip çıkışı, geçmişle ve acıyla kurduğu o ince dengede kendimden çok şey buldum. Bir ülkeyi sevmenin görünmeyen yükünü, evlerin içine sinmiş korkuyu, sokaklara sinmiş tedirginliği satır satır hissettim.Ali,Komiser Mustafa,Elif,Onur,Deniz,Umut...
#geyikligece
Unutmanın dayatıldığı bir yerde, siz bu kitapla hatırlamayı seçmişsiniz. Okur olarak ben de, bu hikâyeyle beraber kendi içimdeki tanıklığıma sahip çıkıyorum.
Böylesine gerçek, sarsıcı ve bir o kadar da ince bir dille yazdığınız için yürekten teşekkür ederim. Bu kitap bende kolay kolay unutulmayacak.
adeta su gibi aktı sayfalar… Hem yüreğe dokunan hem de hafızayı dürten bir dil var bu kitapta.
Böylesine gerçek, sarsıcı ve bir o kadar da ince bir dille yazdığınız için yürekten teşekkür ederim. @pelineozkan
Bazen hatırlamakta bir
Puan vermedi
Yaşlılık ve yalnızlığın ince dokunuşlarla işlendiği bir öykü. Dede’nin kendi dünyasında kaybolmuş hali, geçmişin gölgesinde bir hayat sürerken, okuyucuya hem hüzün hem de derin bir içsel yolculuk sunuyor. Kitap, taşra yaşamının sessizliği, zamanın acımasız akışı ve aile içindeki çatışmalar üzerinden insanın kendi benliğiyle yüzleşmesini anlatıyor.
Dede’nin küçük umutları, beklentileri ve beklenmedik taziye haberiyle açılan ‘yol’, aslında yaşamın kendisine dair bir metafor: Hayatın bir anlığına durduğu, geçmişin gölgesiyle bugün arasında bir köprü kurduğu bir yol. Her sayfasında insanın sevdiklerine, geçmişine ve kendine dair sorgulamalarına tanık oluyorsunuz.
Kitap, yalnızlığın sessiz çığlıklarını, geçmişin tatlı acılarını ve insan ruhunun kırılgan ama direngen yanını ustalıkla yansıtıyor. Dede’nin hikâyesinde kendi hayatımızın yansımalarını görmek, bize hem hüzün hem de umut aşılıyor. Her anı kıymetlendirmeyi, sevdiklerimizi daha bir yakından hissetmeyi hatırlatıyor.
Bu kısa ama etkili hikâye, basit bir anlatının ötesinde, insan ruhunun kırılganlığını ve aynı zamanda direncini de gözler önüne seriyor. Okurken hem duygulanıyor hem de yaşamın değerini bir kez daha hissediyorsunuz.
@mahhmutabdullah kaleminden @polemikyayin çıkan #dedeyeyolgöründü
@camkiz_zey ve 
Alican ile okudum.
#MahmutAbdullah #PolemikYayınları #KitapÖnerisi #KitapSever #EdebiHikaye #Yaşlılık #AileBağları #OkumaKeyfi #KitapAşkı #OkumakGüzeldir #KitapYorumları #Okuyorum #KitapTutkusu #HayatDersleri #İçselYolculuk #KitaplarlaYaşa
instagram.com/p/DQ_QFYeDFhF/?...
Alican ile okudum.
#MahmutAbdullah #PolemikYayınları #KitapÖnerisi #KitapSever #EdebiHikaye #Yaşlılık #AileBağları #OkumaKeyfi #KitapAşkı #OkumakGüzeldir #KitapYorumları #Okuyorum #KitapTutkusu #HayatDersleri #İçselYolculuk #KitaplarlaYaşa
instagram.com/p/DQ_QFYeDFhF/?...
"Kendi memleketimizin turisti olduk,gezmeye gezmeye artık her bir toprak parçası bizlere müthiş geliyor."
Sayfa 14
Puan vermedi
Art arda okuduğum 4 kitap;Tuba Ayşe Özgür’ün kalemi duygusal olarak dengeli, sade ama etkileyici.
İnsanı süslerle değil, içtenliğiyle yakalayan bir tarz.
Kelimeleri süslemek yerine sade bir dille insanın iç dünyasına dokunmayı başarıyor. Duyguları abartmadan, ama içtenlikle anlatıyor. Okurken “bu duyguyu ben de yaşamıştım” dedirten o tanıdık samimiyet var satırlarında.
Cümleleri kısa ama anlamı derin; özellikle iç konuşmalar ve gözlemler kısmında bir olgunluk hissediliyor. Bazı yerlerde şiirsel bir tını da var ama anlatım asla yapaylaşmıyor.
Okuyucuyu doğrudan duygusal dünyaya çeken bir tempo: ağır dramatik patlamalardan ziyade içsel nüanslara odaklı.
🪽
Bazı kalpler yuvarlak değildir... Köşeleri vardır, duvarları vardır.
Bu kitap, kalbini korumak için sınırlar çizen bir kadının iç dünyasına doğru sakin ama derin bir yolculuk sunuyor. Tuba Ayşe Özgür sade diliyle; yalnızlık, kırılganlık ve kendini yeniden bulma çabasını çok samimi bir şekilde anlatmış.
Okurken bazen durup düşünüyorsun: “Ben de kalbimin etrafına kaç duvar ördüm acaba?”
Kısacası duyguların, sessiz isyanların ve küçük umutların kitabı…
Ve sıkı takipçisiyim artık,ne yazsa okurum diyorum net bir şekilde
Book•lover ❥ ile okumanın zevki @tubaayseozgur kaleminden @eyobiiyayinlari
Baskısıyla #benimkalbimdikdörtgen
“Kalbimi korumak için duvarlar ördüm, ama unuttum… ışık da içeri giremez artık.”
#kitapönerisi#okudumbitti#alıntı
#kitapsözleri#okumakayrıcalıktır
#kitapsevgisi#kitapkurdu
#bookstagramturkey#edebiyatsayfası
#kadınyazarlar #okuyanterazi #okuyanteraziileokuyoruz
instagram.com/p/DQfPtj9jEIM/?...
Book•lover ❥ ile okumanın zevki @tubaayseozgur kaleminden @eyobiiyayinlari
Baskısıyla #benimkalbimdikdörtgen
“Kalbimi korumak için duvarlar ördüm, ama unuttum… ışık da içeri giremez artık.”
#kitapönerisi#okudumbitti#alıntı
#kitapsözleri#okumakayrıcalıktır
#kitapsevgisi#kitapkurdu
#bookstagramturkey#edebiyatsayfası
#kadınyazarlar #okuyanterazi #okuyanteraziileokuyoruz
instagram.com/p/DQfPtj9jEIM/?...