İnsan, beklentileri karşılanmadığında hırçınlaşıyor en fazla. Evcil ve son derece uysal bir ev kedisi iken saldırgan bir aslana dönüşebiliyor sırf bu sebepten.
Ergenlik, tam bir beden hapsi. Kanatlanmaya ramak var fakat uçamıyorsun. Zapt edilmeye çalışılan hormonların koca bir bedeni at çiftliğine çevirmesi de denilebilir. İşte bunca hengamenin arasında bir yandan sosyal ilişkilerini güçlü tutmaya çalışırken öte taraftan benliğinin ispati için çabalıyorsun. Koştukça bedenine tosluyorsun. Zor. Zordan da öte.