Freida Mcfadden kitaplarının sürükleyiciliği bambaşka bir boyut..
Freida McFadden’ın anlatım dili inanılmaz akıcı ve sürükleyici. Uzun zamandır bir yazarın hikayeleri beni bu kadar şaşırtmamıştı. Freida McFadden, benim için beğendiğim yazarlar arasında hızla ilk
Mart’ın Doğusu #okudumbitti
Bitince sadece “konu neydi?” değil, “ben neyi erteliyorum?” diye de düşünmeye başladım.
Reklam
7/10
2026 6. kitabı
SPOİLER İÇERİR!!!
Kitap ilgi çekici başlasa da,kitabın ortalarından sonra akış hepimizin televizyon ekranlarından aşina olduğu zengin kız-fakir oğlan dizileri tadında bir pembe diziye dönüyor.
Kitap ilerledikçe, olayların nereye evrileceğini, hangi karakterin kiminle nasıl bir bağ kuracağını az çok tahmin etmeye başlıyorsunuz. Açıkçası kurguda beni gerçekten şaşırtmayı başaran tek ters köşe, banka soyguncusunun bir kadın çıkması oldu. Bunun dışındaki tüm o "büyük" gizemler, kitabın sonuna doğru adeta bir aile dizisine dönüşüyor. İcinizi ısıtabilir, tüm karakterlerin iç dünyasına değiniyor ve hepimizin insan olmaktan mütevellit yaşadığımız kaygılara değiniyor ama edebi zevki biraz arka planda kalıyor.
Yaşlı Estelle’in aslında o evin sahibi olduğunu, köprüden kurtarılan Nadia’nın Zara'nın psikoloğu kız olduğunu ve dönüp dolaşıp bankacı Zara ile yollarının birleşeceğini sayfalar öncesinden seziyorsunuz. Hatta final sayfasını açarken içinizden şu his geçiyor: "Tamam, şimdi kesin o polis karakter gidip madde bağımlısı ablasıyla olan bağlarını bile toparlar ve herkes mutlu mesut yaşar. Ha bir de kesin Nadia ve Jack sevgili olur."
Ben şahsen edebiyatta bu kadar yoğun bir "pembe dizi" tadını çok sevmem. Bu kitap da hızlıca akan o klasik popüler kültür kitapları gibi noktalandı.
Kafa dağıtmam lazım diyorsanız okunabilir. Sevenine iyi okumalar dilerim.
Süreci pek keyifli geçmese de, sonunda bir serinin daha sonuna gelmiş bulunmaktayım.:)
Serinin son kitabında da olaylar hızlı bir şekilde ilerliyor, gelişiyor ve sonuçlanıyor. Hatta bana göre her şeyler biraz fazla hızlı ve az bir zaman içerisinde olup bitiyor. Bu kadar çabuk olması ve olayların hep Evie nin etrafında dönüp durması hikayenin inandırıcılığını ve heyecanını baya düşürüyor.
Serinin ilk kitabına yaptığım yorumda Evie karakterini sevdiğimi söylemiştim ama devamında kendisinden baya baya haz etmemeye başladım. Bana göre fazla soğuk, fazla bilmiş ve fazla bencildi.
Ayrıca asla yapmayacaklarına dair birbirlerine söz vermelerine rağmen Evie’nin Aspenin isminin gücünü kullanarak, onu kontrol altına alması da çok ama çok canım sıktı.
Hatta işte o satırlardan sonra kendisinden haz etmemeye başladım dersem yalan olmaz.:)
Aspen ve Evie nin aşkını yine bu kitapta da hiç hissedemedim ve hiç inanamadım.
Seri aşktan ve duygusallıktan daha çok büyüler, stratejiler ve siyasi çatışmalar üzerine kuruluydu.
Akıcı, kolay okunan, ortalama kıvamda bir seriydi. Eğer bolca boş vaktiniz yoksa hiç bulaşmayın derim, değmez.
Piyasada emeğinize değecek daha keyifli ve daha eğlenceli başka kitaplar olduğuna aşırı eminim.
Sessiz Hasta
Alex Michaelides’in Sessiz Hasta kitabını bitirdiğimde uzun süre elimden bırakamadım. Sadece “ters köşeli bir gerilim romanı” okumuş gibi hissetmedim; sanki bir insanın travmasının içine,
Ölüm (Bronz #5) Özge Naz
Serinin şimdiye kadar en çok sır açığa çıkaran, en sert yüzleşmeleri yaşatan ve okuru en fazla şaşırtan kitaplarından biri oldu. Kitabı bitirdiğimde hissettiğim ilk şey
Reklam
Reklam