son zamanlarda okuduğum sürükleyici sade ve bir çırpıda biten güzel roman. sonunu devam filmi çekilecek olan filmlere benzettim.
çevresindeki kişiler ve onlarla geçirilen olaylar çok güzel anlatılmış. kendinizi guylain'in evinde balığın yanı başında da bulabiliyorsunuz, yvon ile yapılan sohbete de dahil olabiliyorsunuz. şey diye bahsettiği kağıt imha makinesini kullanmak isteyen uzun boylu brunner'a olan önyargısı, bacaklarını kitap öğütme makinesinde kaybeden arkadaşına bacak kalıntılarının olduğu kitapları baskı tarihlerine göre arayıp getirmesi, annesine sahte hayatını anlatması, rutin olarak yaptığı okuma işinden sonra bir gün yaşlı tontik teyzelerin trenden indikten sonra guylain'e utanarak söylediği kendi evlerinde okuma yapma daveti güzel detaylardı.