Ölü doğmuş insanlarız biz ve uzun zamandır canlı babaların çocukları değiliz, giderek daha çok hoşlanıyoruz boyle doğmuş olmaktan. Zevk duyuyoruz bundan. Çok yakın bir gelecekte bir şekilde düşüncelerden doğmanın yolunu bulacağız.
Elimizden kitaplarımızı alsanız bir anda ne yapacağımızı şaşırıp kalırız; kime sığınacağımızı, neye tutunacağımızı, neyi sevecegimizi, neden nefret edeceğimizi, neye saygı duyacağımızı, neyi aşağılayıcağımızı bilemeyiz.
Ailesinin yanında insanın durumu ne kadar kötü olursa olsun... yine de anne babasının yanındadır... anne babası düşman, yabancı olamaz insana... Anne babası ona yılda bir kez bile olsa, sevgi gösterseler, yuvasında olduğunu hisseder.