bir gün ne hayâlim, ne de gölgem kalacak
artık ne sıcaklık, ne biraz nem kalacak
benden sana binlerce şiirden başka
bir parça ümit, bir yığın özlem kalacak
kalbini kırmışım diye kendime kızıyorum aylardır. ufak tefek bir kalbi vardır ezmişim aptal gibi diyorum yine. kalbime sokasım vardı zamanında nasıl da kalpten kızıp kovmuşum onu diyorum. ama içimde konu hep ona yaptıklarımdı, onun yaptıkları daha da canımı yakmışken oysaki. kim derdi ki ağzına başkasının adını hemen dolayacağını. dolamış lan! elleri bile dolanmış ya lan. nasıl gücüme gitmesin?