beni bir kez tanıdıysanız bir daha hiç unutamazsınız. aklınızın bir köşesinde hep kalırım, kaçamazsınız. hele bir de sizi sevdiysem o sevgiyi ömürlerce arayıp kimsede bulamazsınız. herkesin bir imzası vardır arkasında bıraktıklarına, benimki de bu.⚓
Yüreğimin içinde hangi sayfayı çevirsem yine sen çıkıyorsun karşıma meğer sen bende koskoca hikâye olmuşsun meğer ben kendimi unutmuşum sen bir gün bile hatirlamazken bu sevgiyi ben durmandan seni yazmışım gece dememişim gündüz dememişim saatlerin yelkovanlarina dikkat etmemişim kalemin yazabildiği kadar mürekkeb tükenmişim sana anlatamadıklarımı satırlara anlatmıştım ne kadar da ahmak birisiyim dimi benim için hiç üzülmeyen bir kadını düşünmek sana göre ahmakça belkide çok haklıydın kalbime bu eziyeti yapmamalıydım sevmediğini anladığım gün terkedip gitmeliydim şuan belki bu kadar göğsüm acımazdı belki yutkunmak budenli zor olmayacaktı belki sevmekten sevilmekten nefret edecek hallere düşmeyecektim kaybetme korkusunu ciğerlerime kadar hissetmeyecektim acaba başkasının elini tutuyormu diyerek içim içimi yemiyecekti gözlerime daldığın güzelimsi o bankın üzerine oturup anılarımızı hatırladıkça hıçkırıklara boğulmayacaktım
Belkide ağlamayı bilmiyor olacaktım....