Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.
Alt tarafı bir çiçek koklayıp, bir hayvan sahiplenip, birkaç insan tanıyıp sevip gidecektik dünyadan!
Nasıl kötü bir zamana denk geldi ömrümüz! Vicdansızların, sapıkların, katillerin, nefretin ahlaksizlarin ortasına düştük amk dünyası 😶
Biz neden hayattan kaçıp kitaplara sığınırız?
Çünkü dünya sahtekarlarla doludur azizim; insanlar samimi değildir, herkes birbirini kırar, incitir.
Bizim o koca koca kitapları devirmemiz, iki satır samimiyet bulabilmek içindir arkadaşlar.
İki satır samimiyet...”