Canlı olduğumuzu hissetmek için sansasyonel olanın peşinde koşuyoruz. En gürültülü müzik, en çok fav/like, en heyecanlı müsabaka, en maceralı tatil, en hararetli politik tartışma.
Ölmeye yatan ruhlarımıza yanlış yerde son bir hayat öpücüğü arıyoruz.
ÇOKLARI BU MEZATTA DİKKAT VE ALKIŞ UĞRUNA HAYSİYETLERİNİ REHİN BIRAKIYOR.
Bazen depresyon, süregiden bir çirkinliğe verilmiş bir direnç tepkisidir. Bize mevzilerinden ateş yağdıran bir çirkinliğe karşı ruhumuzu sakınmak ister, sipere yatarız.
Alkış hep dışarıdan geldiğinde bir tür bağımlılık geliştirir ve aferin iptilasının yarattığı yoksulluğu daha çok aferin ve daha çok alkışla yatıştırmak isteriz.