Bazen aylar sonra bir şarkı dinlersin, bedenin sanki yıllardır bu şarkıya muhtaç. duyguların mantığını yener, beynin saf dışı kalır. Dili olmayan kalp, bedenini ele geçirir. Dediklerini yapmazsan duracağını anlatır tehditkar atışlarıyla. Önce gözyaşların terk eder seni damla damla. Sonra kalbinde sıcak bir acı hissedersin. Henüz gitmiş, gideli birkaç gün olmuş gibi. Tazelenir acılar, kapanan yaralar tekrar kanar.Onu hatırlatacak bir şeyler ararsın; yazılar, mesajlar, çizimler, konuşmalar.. ama bulamazsın. kim bilir ne zaman çıkarttın hayatından. biraz daha acır kalbin, hayatından çıkardığın halde aklından ve yüreğinden çıkaramadığın ne varsa kalbinin her atışında dağılır vücudunun dört bir yanına. elinden geleni yaptığın halde aklına gelmesine engel olamadığın için ağlarsın bu defa. o sana dilediği gibi sitem ettiği halde senin ona bir kez olsun ‘neden? ’ bile diyemeyişine ağlarsın.o seni yok sayarken senin onsuz bir gün geçiremeyişine ağlarsın. o dilediği gibi yaşayıp tüm yükü sana yüklerken onu onsuz yaşayışına ağlarsın. çünkü sen ‘giden’sin. ve gidenler her zaman yükün tamamını taşımaya mahkûmdur.