E.E. Schmitt imgelemine anlatımına yalınlığına hayranım, ruhuma dokunan, beni düşündüren ve sorgulatan, yeni kapılar açan ve içimdeki varolana dokunan, benim için özel bir yazar. Milarepa yı da aynı hislerle okudum. -buradan sonra spoiler içerir- okurken kara büyü öğrenmesi, birçok kez yıkıp tekrar inşa ettiği kuleler, annesinin kemikleriyle karşılaşması, Marpa nın bedeninde açtığı derin yaralar fiziksel cezalandırmaların nedeni özü, sürekli ısırganotu yemesi ısırganotunun hem acı verici yakan hem de şifa veren ve alçakgönüllü tarafı , insanın toplumsallığı bizi arınmaya götürebileceği bireysel aydınlanmanın yetersizliği... o kadar derin, imgesel düşündürücüydü ki... siddharta yı da anımsadım okurken. kesinlikle öneririm. tekrar tekrar okunası özel bir kitap.