Hayatımın o günden sonra artık iki evreye ayrıldığını biliyordum, sevinç neşe dans ve coşku yoktu artık. Acı bile yoktu, acıdan fazla bir şeydi bu, kocaman bir çöldü, sadece çöl. “Düş kırıklığından da öte kalıcı bir hissizliğe giden yolun başlangıcındaydım.”
Sorun şimdi, sorun şu an. İnsanın şimdisi boktan olunca geçmişi ne yapsın. Geçmişe özlem duymak için hali vakti yerinde olmalı insanın ya da en azından bir zamanlar hali vakti yerinde olmalı.