“Böylece sorun, zihnimizi mükemmel bir dengeyle kullanmayı öğrenmek, yani her şeyi tam olarak kabul etmek; her başarısızlığın başarıya götürdüğünü bilerek, başarıyı ve başarısızlığı kabul etmektir.”
“Hatalarımızdan ve başarısızlıklarımızdan dersler alarak gelişiriz. Başarısızlığın, başarının diğer gerekli yarısı olduğunu göremezsek, başarısızlıktan kaçınmaya çalışır ve böyle yaparak başarıdan da kaçınmış oluruz.”
Bize düşüncelerimizin ve duygularımızın çoğundan utanmamız öğretilmişti, öyle ki tüm yaşamımızı onları yok saymaya adamış, böylece kendimizi insanın yaşayabileceği en büyük sevinçlerin bazılarından yoksun bırakmıştık.