onu affedemeyeceğinin farkındaydı, aynı zamanda da onsuz bir hayatı gözünde canlandıramıyordu.
Sayfa 208
Reklam
Peygamber çiçeğinin aydınlığında ara
Sana doğru uzanan çaresiz ellerimi.
Beni onun gözleri çağırıyor, duramam duramam.
Açma pencereni, perdeleri çek:
Monna Rosa, seni görmemeliyim.
Bir bakışın ölmem için yetecek