Rûhberûh, bir alıntı ekledi.
50 sn. · Kitabı okuyor

Artık hiçbir şey düşünmek istemiyordu. Düşünmek ona acı veriyordu..

Suç ve Ceza, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 137)Suç ve Ceza, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 137)
İlknur Seven, bir alıntı ekledi.
6 dk. · Kitabı okuyor

Oldum olası toplum içinde rahat edemem, pek yabaniyimdir; alıştığım köşeden kolay kolay ayrılamam. İnsan, kedere, acıya katlanarak gene alıştığı yeri tercih ediyor.

İnsancıklar, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 83)İnsancıklar, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 83)
Rûhberûh, bir alıntı ekledi.
8 dk. · Kitabı okuyor

Kafasından atamadığı derin bir acı, sırtından atamadığı ağır bir yükü var!

Suç ve Ceza, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 127)Suç ve Ceza, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 127)
Liliyar, bir alıntı ekledi.
31 dk. · Kitabı okuyor

Ondan nasıl da nefret ediyordum ama o anda beni çok cezbediyordu!Bu iki duygu birbirini şiddetlendiriyordu. İntikam gibi bir şeydi bu!

Yeraltından Notlar, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 157)Yeraltından Notlar, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 157)
Gizem Umsu, bir alıntı ekledi.
34 dk.

Diyelim ki... evet, belki namuslu bir insansın, ama namuslu bir insanım diye övünülür mü hiç? Herkes namuslu olmak zorunda değil midir?

Suç ve Ceza, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 261 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)Suç ve Ceza, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 261 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)
Esra İlter, bir alıntı ekledi.
40 dk. · Kitabı okuyor

Felsefe, şiirden başka bir şey değildir aslında; üst düzey bir şiir!

Mektuplar, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 36)Mektuplar, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 36)
Esra İlter, bir alıntı ekledi.
42 dk. · Kitabı okuyor

İnsan; doğayı, ruhu, aşkı ve Tanrı'yı kalbiyle anlar, aklıyla değil. Bizler ruhtan ibaret olsaydık, ruhlarımızın çözüm bulmak için etrafında dolaştığı düşünceler dünyasında ikamet ederdik. Oysa bizler yeryüzü varlıklarıyız ve İdea'ya ilişkin ancak tahminlerde bulunabiliriz,onu tüm boyutlarıyla bir kerede kavrayamayız. Zekalarımızın, geçici yanılsamadan başlayıp ruhun en derin merkezine doğru süren yolculuğunda ona rehberlik eden şeye akıl denir. Dolayısıyla akıl maddi bir kapasite iken ruh ya da can/nefes kalbin fısıldadığı düşünceler üzerinde yaşar. Düşünce ruhta oluşur. Akıl sadece bir araçtır, canın/nefesin ateşiyle harekete geçen bir makinedir. İnsan aklı bilgi alanına girdiğinde histen ve sonuç olarak da kalpten bağımsız çalışır.

Mektuplar, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 35)Mektuplar, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 35)
Esra İlter, bir alıntı ekledi.
 48 dk. · Kitabı okuyor

İnsanın daha fazla bilmesi için daha az hissetmesi lazım ya da tersi.

Mektuplar, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 35)Mektuplar, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski (Sayfa 35)