Reklam
Görüyor musun ışıldayan yıldızları göğün yüzünde?
Duyuyor musun Ağustos böceğininin şarkısını yine bir yaz gecesinde?
Hissediyor musun esen yelin narin dokunuşlarını teninde?
Benim aklım hala kavak ağaçlarının o eşsiz dans ritminde!
İşte diyorum; ben yaşıyorum.
Bazen huzurlu bazen huzursuz bazen renksiz.
Sonra oturup hayal kuruyorum.
Her yer sessiz sensiz, bensiz ve bizsiz.
Bugün bir paragraf metninde "Kendine iyi bak." cümlesinin, 'bencilliğin bir yansıması' olduğu görüşünü okudum. Oldukça şaşırdım. Parçaya göre, "Kendine iyi bak çünkü sen yalnızsın ve tek başınasın. Benim sana bir yararım olmaz. Sana bir şey olursa benden yardım bekleme, elimden bir şey gelmez. İstesem de yapamam. Öyleyse kendi kendine bakmayı, yetmeyi öğren. Kendine iyi bak... Başının çaresine bak!" demekti. Bana göre ise "Kendine iyi bak çünkü sana ihtiyacım var! Kendine iyi bak çünkü seni tekrar görmek, sesini duymak istiyorum. Kendine iyi bak çünkü sana değer veriyorum. Kendine iyi bak... Eksikliğini hissettirme." demek. Peki ya sence? :)
Reklam