Insan ötelediği her şeyin kurbanı oluyor. Gülmeyi, sevmeyi, yaşamayı, unutmayı bazen, bazen hıçkıra hıçkıra ağlamayı..
Hayat biraz kabul ediştir, yaşamayı kabul edebilmek ve göğsünü gererek dünyaya sorumluluğunu yüklenebilmek.
Duyguları ötelemeden yaşayabilmek biraz..