Gamze
@gamzeyy33
kitapların öğrencisi
istanbul
21 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Ben ilk denemede bırakırdım mısır fidesini buyutmeyi.. umut etmeyi biliyorum ama umudumu korumayı asla..umut etmeyi anlatmıyor bu kitap yani..umudunu korumayı ve umut etmekten ziyade yaşamaya tutunmayı..
Hayat çoğu zaman pişmanlıktır. Hem de ölüm iyice yaklaşmışken.. Biliyorum ki insan hayatın en büyük acısını tam o anda onu kaybetmeye yakınken duymaya baslar. İnsanı iyiden iyiye kemiren bu acı insanın keşkelerinin ağırlığıdir. Ve doğru yaşamamış olabilir insan ama her zaman gerektiği gibi hakettiği gibi ölür. Ölüm bizim hakkımız. Ve ölümü var eden yaşamın bizzat kendisidir. Yaşamak yoksa ölüm de ölüm korkusu da yoktur. Sadece aldığın nefesi geri ver. Emanetti çünkü.
Alışıyor muyumEdebiyat
Bazen insan korkabilir yeni seylerden yeni yerlerden yeni insanlardan
Hatta yeni bir şey yaşamak bile istemez
Hep alıştığı düzenin içinde olmak güven verir insana
Ama ya bir gün hiç bilmediğin dilini bile bilmediğin insanların arasında yaşamak imkanı ile karşılaşırsanız
Bu bir fırsat belki de
Bütün sınırlardan sıyrılmanin vakti
Çıkıp kışı bir de Hakkari de yaşamak gerekmez mi
Sahi hepimizin yaşadığı kışlar aynı mi
Hakkari'de bir mevsim bir kışın kitabı
Hem yeni bir yaşamın içinde kendini bulan insanın geçirdiği alışmak kışının hem de Gerçek Hakkâri kışının...
Neden ki?
Vurun kahpeye bana şunu acı bir şekilde hatırlattı.Biz hep kendi içimizde aradık düşmanı ve gerçek düşmana karşı hep birbirimizin kötülüğünü istedik. Ne zaman ki kurtulduk düşmandan yine birbirimizi taşlamaya devam ettik. Bunu en güzel şekilde İslam'ın adıyla yaptık. Ve herkes zannetti ki İslam müslümanların yaptıklarıdir...