Okurken ne hissedecegimi bilmeyerek başladığım kitaba tam olarak kalbimi bırakarak bitirdim.kitabin öncelikle anlaşılması zor tıbbi terimlerden uzak olarak yazılması, başlangıçta çocuk dilinin kullanılması onun gözünden yaşadıklarını anlatması, sonrasında annenin yaşadığı süreci okuyan her bireyin çevresindeki farklılıklar karşısında bilinclenebilecegi şekilde anlatmış olması beni okurken daha da etkiledi.Ama kitapta iki ayrı nokta var ki,ben kalbimi bıraktım.aslinda günlük rutinlerimizde çokta üzerinde durmadigimiz bir nokta. *Sarılmak* dünyanın en güzel duygusu iken bu kitapta her koşulda sarilabilmek,sabırla sarılmak aslında iyilesmede ne kadar önemli olduğunu hissettirdi bana, sarılmanın çocukların özgüven duygusunu ne kadar geliştirdiğini farkettirdi.Ve *merhaba* herkesin sıradan olarak hayatında sürekli bir kelime, herşey bir merhaba ile başlar dediğimiz duygular..Evet kitapta kahramanimizin hayatınin da bir merhaba ile başlaması ve sonrasında sabırla, güvenle tüm yolların açılmaya başlaması..okurken sizi icine alan, güzel ötesi bir kitap okuru bol olsun, yazarın kalemi daim olsun diyelim