• 208 syf.
    ·11 günde·Beğendi·8/10
    Şüphesiz okuduğum en özgün ve en farklı kitaplardandı. Sıfır diyalog, bolca ruhsal betimleme, konusuna rağmen sakin bir kurgu. Tabiri caizse psikoloji ilminin herhalde tüm olanaklarını kullanarak
    belirsiz bir ülkede, belirsiz bir şehirde, belirsiz bir adamın yine belirsiz nedenlerden çıkan iç savaş şartları altında hayatta kalmaya çalışmasını anlatmış yazar. Ama nasıl anlatmış? Canına okumuş.

    Baş karakter oldukça aklı başında ve uyanık bir insan olsa da yaptığı birkaç tane mantıksız hareket mevcut ve bunlar biraz sinir bozuyor. Ama önemi yok. Kitabın sonunda ne olmuş, adam ne yapmış vesaire, bunlar üzerinde en son konuşulacak detaylar. Zira romanın odak noktası burası değil.

    Kitabın isminde geçen ‘Gemi’ aslında Hz.Nuh’un gemisine bir gönderme. Kitap içerisinde de kıssaya yapılan (Kuran’daki kıssa esas alınmışa benzemiyor) göndermeler oldukça fazla ve inanılmaz bir etki bırakıyor insanda. Karakterin içinde bulunduğu duruma cuk oturuyor, kıssadaki her detay, hikayedeki her detayla örtüşüyor neredeyse.

    Ömer F.Oyal’dan okuduğum ilk kitap Gemide Yer Yok ve kendisi keşfettiğime çok sevindiğim yazarlar listesine eklenmiş oldu.