Oblomov daha sonra fark etti ki, bazı müdürler, koşarak önlerine gelen astlarının yüzündeki şaşkınlığa varan korkuda hem kendilerine saygı hem göreve bağlılık hem de kimi zaman yetenek görmekteydi.
Küçük bir çocuk gibiydi: Bir şeyle sonuna kadar ilgilenmez, önemsiz birtakım ayrıntılara dalar, her şeyde geç kalır ve sonunda ilgilendiği konuyu yarı yolda bırakır veya sorunu sonundan ele alır, böylece her şeyi, bir daha düzeltilemeyecek biçimde berbat eder, sonra da sağa sola küfürler yağdırmaya başlardı.
Sonsuzluk döngüsel olandır, insan ise zaman madencisi. Döngüsellik içinde bu kaçıncı aynı görüntü? Evreni görünür kılan zihnin biricik oluşu, onu buradan bağımsız yapmaz. Toparlandığı gibi dağılacak olan parçalar bir çöküşle yeniden toparlanacak. Bugün yine aynı yere geri döndürecek bizleri.
...
Yabancılarla tek sohbetim
Ruhdaşlarımdan aldığım en değerli hediye
Merak denilen şey soluk kösnüllüğü özünde
Soluğunu işitmek gerçeğini görmek insanın