İlk okulda bölünen ve bölen'i öğrendiğimde hiç acı hissetmemiştim. Matematiğin bana bir şeyler anımsatmadığı dönemlerdi. Kısa sürmüştü o günler. Bilinmeyenli denklemlere çok erken erişmiştim. Hatta bir ara hayatın sadece x'i aramaktan ibaret olduğunu sanıyordum. Sonra anladım tabii herkesin denkleminin farklı olduğunu, herkese farklı sorular sorulduğunu, herkesin başka cevapları olduğunu, hayatta tek bir gerçek olmadığını... her insan bir cevap demekti ve milyarlarcası yanlışsa bir o kadarı doğruydu.