Ey yarenler, ey kardeşler ecel ere ölem bir gün,
İşlerime pişman olup kendözüme gelem bir gün,
Yanlarıma kona elim, söz söylemez ola dilim,
Karşıma gele amelim, nittim ise bulam bir gün.
Hep o pervane ya da kelebek ya da her neyse onun gibi düşünüyorum: “ Hayat ne kadar kısa! Hayat ne kadar kısa!” Yalnızca tek bir gecem ve tek bir günüm var, bir de şuradaki o keşfedilmeyi, incelenmeyi bekleyen tehlikelerle dolu koca bahçe var.