GG

Ona ve kendime mırıldandım; uçabilirsin çocuk, uçabilirsin. Yere çakılıncaya kadar geçecek süre neyine yetmiyor.
Reklam
Uçabildiğini kimseye söyleme, öyle bir inanmazlar ki düşersin.
Büyürken insan ihtiyaç duymuyordu kendini dinlemeye. Ağaç gibi büyüyordu zira, yemeğini yiyerek,yolları yürüyerek. Ama insanın bir de içi vardı. İnsanın içinde akıl da vardı, kalp de vardı. Ama bu iki yarımdan nasıl bir tam çıkardı.
Çocuk aşıktı. Siz hiç aşık oldunuz mu bayım? Ben bir kez oldum. Uyanışım böyle başladı.
Henüz müteahhitler televizyonların kırk iki inçlik ekranlarında görmemiş görmemiş konuşmaya başlamamıştı. Henüz sokaklar araba mezarlıklarına döndürülüp de insan mezarlıkları şehrin ötelerine taşınmamıştı. Henüz kan sıcak akıyordu. Göz nemli bakıyordu.