O şiirlerin insanı alıp götürecek kadar heyecanlandırmasının ve kendinden geçirmesinin asıl nedeni, bir zamanlar hissedilmiş olan bir duyguyu insana hatırlatmalarıdır.
Dünyanın az sonra can verecek olan şu anki güzelliğinin de iki ucu olduğunu düşünmeye koyulmuştum. Bu uçlardan birinde kahkaha diğerinde ise insanın yüreğini paramparça eden ıstırap vardı.
Yoksullara zırnık koklatmayan pintilerin damarlarında dolaşan sıvıya benzediğinden yakınan birileri varsa, onların kuru eriği bile şefkatle kucaklayacak ve sadaka olarak kabul edecek insanların var olduğunu hatırlamaları gerekir.
Bir kapının size kapalı olması ne kadar nahoş bir şeydi ama bir odanın içerisinde kilitli kalmak belki de ondan daha da beterdi. Daha sonra ise, bir cinsin güvenliğini ve refahını diğer cinsin ise yoksulluğunu ve güvensizliğini düşündüm.