• Yazar: inci
    Hikaye Adı : Kendine İyi Bak
    Link: #31268348
    Müzik Parçası : Stationary Traveller

    https://youtu.be/TKW9rIQwHCY

    Bu kadar kolay mıydı ? Yüreğimi teselli edemiyordum işte.Yıkıla yıkıla yaşamaya çalışıyordum.Dostluklar birden biter miydi? Kalbim aklıma boyun egmiyordu bir türlü.Lokmami bölüstügüm, gözyaşlarımızı beraber sildiğimiz anılar ayaklar altında ezilip cignenir miydi?Yürüdüğümüz sokaklar,eskittigimiz kaldırımlar,dertlestigimiz geceler,yaslandigimiz hatıralar hiç yaşanmamış gibi silinir miydi?Dedikodularimiz,fiskoslarimiz,
    sevinclerimiz,hüznümüze ortak olan yaşanmışlıklar unutulup gider miydi?Nedensizce,açıklama bile yapmadan hem de.Ruhum kalbimi kemiriyor.Binbir türlü şey düşünüyorum.Şaşkınım.Anlam veremiyorum.Anlamsizliklara yorum getirmek yoruyordu beni.Tüm çabalarım boşuna.Tüm cagrilarim cevapsız.Mesajlarım 'okundu' ibareli ama dokunmuyor bir türlü,değmiyor yüreğime.Sessizlik canımı yakıyor.

    Kalbim çok ağrıyor.Içimin sözleri dermansız.Buyuttugumuz kelimelerin suskunlugu var.Sitem var.
    Canım ,dostum ,kalbim dediğim insan kapı dışarı etmişti beni.Kapatmıştı yüreğinin kapılarını sıkı sıkıya.Kaç defa kapiyi yumrukladım?Hayır,açmıyordu.Zamana ilmek ilmek dokudugumuz o tatlı hatıralar açmıyordu kilidi.Kararlıydı,unutuluşa gömmeye,yakmaya hatiralarimizi.Hayır,yapma lütfen yapma.Duy sesimi ...Canım yanıyor anlıyor musun? Can'ım bırakıp gidiyor ve hiçbir şey yapamıyorum.Böyle kepaze dünyada nefes almak bile zoruma gidiyordu.Seninle birlikte yaşadığımız her an zihnime ususuyordu.Yakamam o fotoğrafları ..!Senin gibi gomemem ben anlıyor musun? Yapamam.Hala yuregimdesin.Bıraktığım gibi,bıraktığım yerdesin.

    Kalbim, hayal kirikliklarimi sarmak için çabalıyor hala yilmadan.Gittin ya boşluğunu doldurmanin bedeli ağır geldi yüreğime.Dolmuyordu bir türlü.Keşke bir açıklama yapsaydın.Belki o zaman canım bu kadar yanmazdı.Avuturdum kendimi bir şekilde.Yüreğimden kopardiklarin sızlıyordu.Uykuya vermiştim
    kendimi.Unutamıyordum,kabullenemiyordum.
    Incinmislik,yaralanmislikla hala atıyordu ya kalbim.Elimde telefon,aramanı bekliyordum sürekli.Günler,haftalar,aylar geçti.Cevapsız suallerim.Hala sizlattigin kalbimdesin biliyor musun? Halen daha bekliyorum, gecmisimize yara bandı sarmani bir yudum teselliyle?

    Ruhum aksayarak devam ettirmeye çalışıyordu sensiz bu hayatı.O kadar ben'deydin ki nasıl kabul edebilirdim gidişini ? Birikmiş özlemler bir bıçak gibi saplanmisti
    yüreğime.Kanatiyordu.Kanımın her bir damlasinda boğmaya çalıştığın,cansız bıraktığın parçan vardı.Gommustun işte.Nasıl kıydın ki? Yakıştı mı bize ?

    'Kol düğmeleri' parçasını ne çok severdik.Nerden bilebilirdim ki "İki düğme iki ayrı kolda bizim gibi ayrı yolda " cümlesinin payimiza düşeceğini.

    Bekleyişler ..Bekleyişler...

    "Yaşlı gözlerle ayrılırlar düğmeler gibi
    Bizim gibi bizim gibi ayrılırlar bizim gibi ayrılırlar" Bizim gibi...Bilsem ki bu sözcüklerin öznesi biziz, sever miydim bu parcayi? Yüklenir miydim o tarifsiz kelimelerin sancısını? Şimdi tekrar dinliyorum,ruhum kanıyor.Gömmüstün işte.Kelepcelemistin birlikte buyuttugumuz yillarimizi.Ayirmistin yollarımızı.Önünü tikamistin yaşanacak nice saklı guzelliklerimizin.

    Gömmüstün işte.Toprak bile kabul etmiyordu.Üstünü örtmek istemiyordu.Vefa ağlıyordu.Vefa ağıt yakıyordu.Vefa yastaydi.Gözyaşlarıyla; soldurduklarina can katmaya ,yesertmeye çalışıyordu var gücüyle.Vefa yanımdaydı.Teselli ediyordu beni.Belki arar ,belki özür diler,belki hatasını anlar ,telafi eder diye.Ahh...Yeter yeter, vefa lütfen susar mısın? Yüreğimi yakip kavuran ateşi çığlıklarla boğazımdan puskurtesim var.Başımı alıp gidesim...Toprağa diri diri gomulesim...Canına kiydiklarinla mutluluklar diliyorum sana.
    Kendine iyi bak...
  • https://youtu.be/TKW9rIQwHCY

    Bu kadar kolay mıydı ? Yüreğimi teselli edemiyordum işte.Yıkıla yıkıla yaşamaya çalışıyordum.Dostluklar birden biter miydi? Kalbim aklıma boyun egmiyordu bir türlü.Lokmami bölüstügüm, gözyaşlarımızı beraber sildiğimiz anılar ayaklar altında ezilip cignenir miydi?Yürüdüğümüz sokaklar,eskittigimiz kaldırımlar,dertlestigimiz geceler,yaslandigimiz hatıralar hiç yaşanmamış gibi silinir miydi?Dedikodularimiz,fiskoslarimiz,
    sevinclerimiz,hüznümüze ortak olan yaşanmışlıklar unutulup gider miydi?Nedensizce,açıklama bile yapmadan hem de.Ruhum kalbimi kemiriyor.Binbir türlü şey düşünüyorum.Şaşkınım.Anlam veremiyorum.Anlamsizliklara yorum getirmek yoruyordu beni.Tüm çabalarım boşuna.Tüm cagrilarim cevapsız.Mesajlarım 'okundu' ibareli ama dokunmuyor bir türlü,değmiyor yüreğime.Sessizlik canımı yakıyor.

    Kalbim çok ağrıyor.Içimin sözleri dermansız.Buyuttugumuz kelimelerin suskunlugu var.Sitem var.
    Canım ,dostum ,kalbim dediğim insan kapı dışarı etmişti beni.Kapatmıştı yüreğinin kapılarını sıkı sıkıya.Kaç defa kapiyi yumrukladım?Hayır,açmıyordu.Zamana ilmek ilmek dokudugumuz o tatlı hatıralar açmıyordu kilidi.Kararlıydı,unutuluşa gömmeye,yakmaya hatiralarimizi.Hayır,yapma lütfen yapma.Duy sesimi ...Canım yanıyor anlıyor musun? Can'ım bırakıp gidiyor ve hiçbir şey yapamıyorum.Böyle kepaze dünyada nefes almak bile zoruma gidiyordu.Seninle birlikte yaşadığımız her an zihnime ususuyordu.Yakamam o fotoğrafları ..!Senin gibi gomemem ben anlıyor musun? Yapamam.Hala yuregimdesin.Bıraktığım gibi,bıraktığım yerdesin.

    Kalbim, hayal kirikliklarimi sarmak için çabalıyor hala yilmadan.Gittin ya boşluğunu doldurmanin bedeli ağır geldi yüreğime.Dolmuyordu bir türlü.Keşke bir açıklama yapsaydın.Belki o zaman canım bu kadar yanmazdı.Avuturdum kendimi bir şekilde.Yüreğimden kopardiklarin sızlıyordu.Uykuya vermiştim
    kendimi.Unutamıyordum,kabullenemiyordum.
    Incinmislik,yaralanmislikla hala atıyordu ya kalbim.Elimde telefon,aramanı bekliyordum sürekli.Günler,haftalar,aylar geçti.Cevapsız suallerim.Hala sizlattigin kalbimdesin biliyor musun? Halen daha bekliyorum, gecmisimize yara bandı sarmani bir yudum teselliyle?

    Ruhum aksayarak devam ettirmeye çalışıyordu sensiz bu hayatı.O kadar ben'deydin ki nasıl kabul edebilirdim gidişini ? Birikmiş özlemler bir bıçak gibi saplanmisti
    yüreğime.Kanatiyordu.Kanımın her bir damlasinda boğmaya çalıştığın,cansız bıraktığın parçan vardı.Gommustun işte.Nasıl kıydın ki? Yakıştı mı bize ?

    'Kol düğmeleri' parçasını ne çok severdik.Nerden bilebilirdim ki "İki düğme iki ayrı kolda bizim gibi ayrı yolda " cümlesinin payimiza düşeceğini.

    Bekleyişler ..Bekleyişler...

    "Yaşlı gözlerle ayrılırlar düğmeler gibi 
    Bizim gibi bizim gibi ayrılırlar bizim gibi ayrılırlar" Bizim gibi...Bilsem ki bu sözcüklerin öznesi biziz, sever miydim bu parcayi? Yüklenir miydim o tarifsiz kelimelerin sancısını? Şimdi tekrar dinliyorum,ruhum kanıyor.Gömmüstün işte.Kelepcelemistin birlikte buyuttugumuz yillarimizi.Ayirmistin yollarımızı.Önünü tikamistin yaşanacak nice saklı guzelliklerimizin.

    Gömmüstün işte.Toprak bile kabul etmiyordu.Üstünü örtmek istemiyordu.Vefa ağlıyordu.Vefa ağıt yakıyordu.Vefa yastaydi.Gözyaşlarıyla; soldurduklarina can katmaya ,yesertmeye çalışıyordu var gücüyle.Vefa yanımdaydı.Teselli ediyordu beni.Belki arar ,belki özür diler,belki hatasını anlar ,telafi eder diye.Ahh...Yeter yeter, vefa lütfen susar mısın? Yüreğimi yakip kavuran ateşi çığlıklarla boğazımdan puskurtesim var.Başımı alıp gidesim...Toprağa diri diri gomulesim...Canına kiydiklarinla mutluluklar diliyorum sana.
    Kendine iyi bak...