Reklam
Mülksüzlerİnceleme
Mülksüzler, Ursula K. Le Guin’in 1974 yılında yayımlanan, yazarın ‘ikircikli ütopya’ olarak nitelendirdiği bir bilimkurgu romanıdır.
Romanımız, Anarres ve Urras isimli hayali iki gezegende
Okuduğunuz tüm ergen kitaplarını üst üste koyup 10 la çarpın bu kitap onlardan daha ergen bir kitaptı. Başlarda 20 li yaşlarımda okusam severdim belki derken sonlara doğru bu kitabı hiç bi yaşımda sevmezdim sanırım oldum.Yazar klişe bi hikaye anlatıyor abimin en yakın arkadaşına aşığım, en yakın arkadaşımın kız kardeşisin bana yasaksın ama klişe hikayeyi bile anlatamıyor o kadar kötü bi anlatım o kadar kötü cümleler bu kadar kötüyse niye bırakmadım ilk kitap asla bu kadar kötü değildi ona istinaden merakla ne zaman toparlayacak diye diye okudum ama olmadı bende toparlamadı. Çift olarak enerjileri bana asla geçmedi karakter olarak ikisini de hiç sevemedim bide tüm tuşlara basmış zaten hokey romantizmi sonrasında ağır bi kayıp ve onun travması hafif bi stalker lık smut sahnelerinde başlangıç seviyesi bsdm bi mafya bekledim tüm kitap boyu oda gelse tam olacaktı. Ez cümle kitap bende gitmedi seriye de devam etmem sanırım.
[SPOILERLI İNCELEME] Dahice Bir Zaman Oyunu, Kusurlu Bir Final1000Kitap
Puan vermedi
Ödül almış, çok satan listesine girmiş bir gerilim romanının sizi içine çekmesini, her sayfasında daha çok heyecanlandırmasını, öğrendiğiniz her şeyi ve teorilerinizi sorgulatmasını ama en
Roza Apartmanı - Özlem Neşe Beydili
Merhaba kitapsever dostlarım, bugün sizlere yedi kapı serisiye kalemiyle tanıştığım Özlem ablanın çıktığı günden beri merak ettiğim Roza Apartmanı kitabının yorumuyla geldim.
1957 yılında, İstanbul’un eski mahallerinden birinde yapılan ve yaşayan bir binadır Roza Apartmanı. Bir fincan kahveye sığdıralan geçmişin yorgunlukları… Ne hikayeler yaşandı bu apartmanda. Kimler geldi kimler geçti. Ama biri var ki o hiç gitmedi. Bu apartman onun adını aldı ve onunla yaşadı.
Adına sahip olduğu apartmanda oturan Roza Hanım tek başına yaşayan bir kadın. Her kahve fincanında ayrı bir hikaye, hayattan ayrı bir iz saklı.
Duygu yoğunluğu fazla olan bir kitaptı. Roza Hanımın yaşadığı yalnızlığı, ufacık bir sese ihtiyaç duyduğunu ve bu yalnızlığına mahallesinin sakinleriyle teselli araması hissediyorsunuz. Anlattığı her hikaye sizi hem etkiliyor hem de gönül kırıklığı hissediyorsunuz.
Kısacık bir kitaptı ama okuduktan sonra ben de derin ve uzun soluklu bir etki bıraktı. O eski mahalle kültürünü, kapı önü sohbetlerini, o özlem duyduğumuz eski komşulukları anımsattı.
‘Bir kahve içimlik hikâyeler’ dense de Roza Hanım ile içilen her kahve; insanın içinde eksilen duyguları, bir dönemin yaşanmışlıklarını anlatıyor.
Özlem ablanın kaleminden yine harika bir eser okudum. Mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
Reklam
Reklam