…İnsan ilişkileri, güvendikleri sürüye bağlı olmakta, düşünce, duygu ve eylem yönünden diğerlerinden ayrı olmamakta gören, birbirlerine yabancılaşmış otomatların ilişkileri haline getirilmiştir. Herkes birbirine olduğunca yakın olmaya çaba harcarken diğer yandan kendini tümüyle yalnız hisseder, tek başınalığının her zamanki sonucu olan derin bir güvensizlik, huzursuzluk ve suçluluk duygusuna gömülür
“…Eğer birine -Seni seviyorum- diyebiliyorsam. -Sende herkesi seviyorum, seninle dünyayı seviyorum, sende aynı zamanda kendimi de seviyorum- da diyebilmeliyim.”