...Tanrı'nın affetmeyeceği hiçbir günahkâr olmadığına, ama bunun için insanın pişmanlık duyması, ruhu boş ve her şeyi kabule hazır bir çocuk haline gelmesi gerektiğine inanıyordu.
Şarkının sonuna vardığında notaların sona ermesine izin verdi. Ardından başını eğdi ve siyah saçlarının uçları tuşları okşadı.
Sessizlik. Neredeyse. O son notaların uzaklarda yankılanan tınıları.
yazar seriyi devam ettirecek mi bilmiyorum, ancak şahsi düşüncem yazmaya devam etmesinin doğru bir karar olacağı. çünkü birçok yabancı fantezi edebiyatı yazarından daha iyi bir iş çıkarmış bilge eyüboğlu. romanın bağımlısı oldum mu? hayır. ama bir başlangıç için kesinlikle başarılı kitaptı.
muhtemelen halkımızın bu alanda yazma cesareti gösteren türk yazarlara karşı olan önyargısı, hatta türklerin kendi kanından canından olan kimselerin hayal dünyalarına burun kıvırarak bakmaları nedeniyle yazar serinin devamını yazmaktan vazgeçmiştir. birçok türk yazarın kaderi de bu işte...
türk fantastik edebiyatının gelişiminin önünün böyle temelden yoksun düşüncelerle kesilmesi beni yaralıyor. umarım ulus olarak sadece george martinlere, tolkienlere değil, kendi yazarlarımıza da bir şans verebiliriz.
josh Malerman, "kafes" ile insanların ilkel korkularını açığa çıkarıyor. bilinmeyen şeyler insanı ürkütür ya hani, işte yazar gizem kavramının arkasındaki o sıra dışı gücü okuyucuya hissettirmeyi başarıyor. tasvirler ve karakter yapıları mükemmel. kendinizi bir karakter gibi hissediyorsunuz çoğu zaman.