Şairler dolunayı severler,hakkında binlerce şiir yazılmıştır,oysa Veronika en çok yeniayı severdi,çünkü daha gelişecek,büyüyecek,kendi yüzeyini tümüyle ışığa boğacak zamanı olurdu,kaçınılmaz yok oluşundan önce.
"Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı, derdi dedem. Bir çocuk, bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev veya duvar, yapılmış bir çift ayakkabı. Veya ekilmiş bir bahçe. Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun diye; böylece insanlar ektiğin o ağaca veya çiçeğe baktığında, sen orada olursun.“