Böyle bir gönle kayıtsız kalır mıydı yaratıcı? O' na açılan gönülleri ve elleri cevapsız bırakır mıydı hiç Yaradan? O' na açılan gönülleri ve elleri cevapsız bırakmadı. Madem vazgeçildi vardan ve yoka düşüldü. Madem vazgeçildi güçten ve güçsüzlük seçildi. Madem vazgeçildi hırstan ve utanmak vasıl oldu. Madem vazgeçildi aydınlıktan ve karanlık tercih edildi. Açığa çıkmaz mi her şeyi var eden yokluktan? Bir sesle sesi var eden. Bir ol ile olduran.
İşte o sevdiğin hiç gitmesin istersin. Çünkü o senin kayıt defterindir. Hayatı ona kaydedersin. Acılarını, qnıkarını, sevinçlerini, başarılarını.. O hatırlartır sana en güzel gününü. O gitmesin ki, onunla birlikte geçmişın kaybolmasin istersin.
Kendimi bildim bileli beni sıkça ziyaret eden bu utanç, rahatsızlık, hüzün... Adı her ne ise neden geldiğini anladım. Aniden, o ufacık anda ömrüm boyunca kendimi tanımladığım her şeyin koca bir yalan olduğunu fark ettim. Sandığım kişi olmadığımı...
Çocukluğun en kırılgan tarafı bu sanırım. Kin tutamıyorsun ama onun dışında her şeyi tutuyorsun; günü geldiğinde kendini başka kimsenin edemeyeceği şekillerde sabote etmek için.