E.
@gldmrr
“ Bir odanın kapısını kapatıp yalnız kalmak, her zaman hayatımın en güzel şeylerinden biri olmuştur. “
Adalete olan masum güvenini kariyerinin ta başında yitirmişti; yasaların sorunları çözmek için değil, çelişkileri mümkün olduğunca uzatmak için yapıldığını çabuk kavramıştı.
Sayfa 113
Reklam
"İnsanların mutluluk olasılığı ne kadar yükselirse, mutsuzlukları da o kadar artıyor demek."
Sayfa 87
"Ve gövdemde sizin gördüğünüz değişikliklerle hiç ilgisi yok olanların. Olan her şey ruhumda oluyor."
Puan vermedi·216 syf.·
2022 1. kitabı
Yazarın özenle bahsettiği, hastalık olarak nitelendirdiği bir kelime var kitapta: Vitriol (Acılaşma). Yaşamdaki her anın tekrarlar biçimde olması, değişimden uzak, herhangi bir yanlışı düzeltebilecek durumda olmama, hayatın verdiği görevleri tamamlayıp bir sonraki aşamaya geçme gibi durumların beraberinde getirdiği tatminsizlik ve hissizlik. Sevgisizlik ya da mutsuzluk değil. Tekdüzelik.
Toplumun belirlediği davranış kalıplarının dışına çıkanlar, bireyselliğinin farkına varanlar, saatin dönüş yönünü sorgulayanlar, herkes gibi olmayı kabul etmeyenler biraz delidir ve "Deliler, delice şeyler yaparlar."
Vitriol yaşama bilinciyle tedavi edilir ve bu tedavi de kullanılan ilaç ölüm bilincidir. "Ölüm bilinci bizi daha yoğun yaşamaya yöneltir."
Sadece bulunduğumuz andan ibaretiz, geçmiş bitti, gelecek ise şüpheli. Geçmiş-gelecek kavgası mı bizi deli yapar, yoksa anda bulunmak mı? "Hepimiz şu ya da bu biçimde deliyiz zaten." diyerek yazarın bu soruyu cevapladığını düşünüyorum. İçimizdeki deliye, sevgiler.
