Çözülmüş bir davanın aslında daha çözülmemiş olup işlendiği dallanıp budaklandiği bir kitap olmuş. Beğendim mi evet ama ilk kitapta olduğu gibi altı dolu olaylar yoktu. Beş ya da altı yeni karakter eklense de ilk kitapta olan karakterlerle olay karmakarışık olmuş maalesef. Spoiler… Gregorie Morvanın ölmesi beni öyle hazırlıksız yakaladı ki okurken onsuz nasıl olur kaygısına düştüm. Her iki kitapta da en önemli karakterdi. Kötüydü ama çocuklarına koruyuculuğu ve küçükken yaşadığı şeyler onu gözümde kısmen iyi yaptı. Yokluğu çocuklarının üzerindeki büyük kalkanı da ortadan kaldırdı ve bunu aile üyeleri de sonuna kadar hissetti. Özellikle Gaielle. Canım Gaielle babasından ne kadar nefret etse de babasının ölümü en çok onu etkiledi çünkü o da bir kız çocuğuydu en nihayetinde. Loic, öyle güzel toparlandı ki okurken en çok onun karakter gelişimi beni kısmen mutlu etti. Ve Ervan. Aceleciliğiyle, prosedürlere uymamasıyla olayların açığa çıkmasına hem engeller oluşturdu hem de Audreyin ölmesine zemin oluşturdu. Sonlara doğru Ervan için gerçekten şansa yaşıyor dedim çünkü nerdeyse herkes onun hayatını kurtardı. Sonunda, iki kardeşin yanında Gaille ve Audreyin olmasını öyle çok isterdim ki. Birbirlerinin arkadaşlıklarıyla, Gailenin hayata tutunmasını. Maggie gerçekten çok gereksiz bir karakterdi ve 40 senelik bu felakette en büyük sebeplerden bir oydu. Çok mantık hatası hissettiğim durumlar vardı ama genel itibariyle okunması gereken bir devam kitabıydı. Beğendim.

Kongo'ya AğıtJean-Christophe Grangé · Doğan Kitap · 20173,202 okunma

İleri