Puan vermedi·608 syf.·
2026 4. kitabı
Çözülmüş bir davanın aslında daha çözülmemiş olup işlendiği dallanıp budaklandiği bir kitap olmuş. Beğendim mi evet ama ilk kitapta olduğu gibi altı dolu olaylar yoktu. Beş ya da altı yeni karakter eklense de ilk kitapta olan karakterlerle olay karmakarışık olmuş maalesef.
Spoiler…
Gregorie Morvanın ölmesi beni öyle hazırlıksız yakaladı ki okurken onsuz nasıl olur kaygısına düştüm. Her iki kitapta da en önemli karakterdi. Kötüydü ama çocuklarına koruyuculuğu ve küçükken yaşadığı şeyler onu gözümde kısmen iyi yaptı. Yokluğu çocuklarının üzerindeki büyük kalkanı da ortadan kaldırdı ve bunu aile üyeleri de sonuna kadar hissetti. Özellikle Gaielle. Canım Gaielle babasından ne kadar nefret etse de babasının ölümü en çok onu etkiledi çünkü o da bir kız çocuğuydu en nihayetinde. Loic, öyle güzel toparlandı ki okurken en çok onun karakter gelişimi beni kısmen mutlu etti. Ve Ervan. Aceleciliğiyle, prosedürlere uymamasıyla olayların açığa çıkmasına hem engeller oluşturdu hem de Audreyin ölmesine zemin oluşturdu. Sonlara doğru Ervan için gerçekten şansa yaşıyor dedim çünkü nerdeyse herkes onun hayatını kurtardı. Sonunda, iki kardeşin yanında Gaille ve Audreyin olmasını öyle çok isterdim ki. Birbirlerinin arkadaşlıklarıyla, Gailenin hayata tutunmasını. Maggie gerçekten çok gereksiz bir karakterdi ve 40 senelik bu felakette en büyük sebeplerden bir oydu. Çok mantık hatası hissettiğim durumlar vardı ama genel itibariyle okunması gereken bir devam kitabıydı. Beğendim.
10/10
2026 3. kitabı
Bu açık ara okuduğum en iyi Grange kitabıydı. Maalesef işlenen cinayetler çok sapkıncaydı. Her çözümün bir çok araştırmadan geçmesi ve tarihçesine ve tıbba da yer vermesi olayları birbirine bağlaması çok sürükleyiciydi. Ayriyeten Morvan ailesinin tüm fertlerini de olaya dahil ederek bir kurgu yaratmak ve buna bağlı olarak ailedeki herkesin olayların çözümlenmesinde bir rolünün olması güzel işlenmişti. Her Grange kitabında olduğu gibi iyi insanlar ve kötü insanlar ayrımı vardı ama bu kitapta kötü insanlar kötülüğün nirvanasındaydı. Bu kitabın devam kitabının olduğunu bilmiyordum. Ben seri kitapları okumayı ayrı seviyorum. Grange’ın bütün kitaplarını kütüphaneme eklemiştim birazdan bu kitabın ikinci kitabını okuyacağım. Şans eseri iyi ki ilk bu kitaptan okumaya başlamışım.
Puan vermedi·312 syf.·
2025 26. kitabı
Ortalamanın altında bir kitaptı. Kitabın sonunda güya tüm taşların yerine oturması gerekirken aksine her şeyin mantıksız olduğunu hissettirdi. Paranoyadan ziyade manipülasyonun güzel işlendiğini söyleyebilirim. Sayfa sayısı az ve akıcı diye okudum ama beğenmedim.
Puan vermedi·464 syf.·
2025 25. kitabı
Tek kelime ile muhteşem bir kitaptı. Gerilim içeren bir kitap olmasına rağmen verdiği sosyal mesajlarla: toplumun ruhsal hastalığa karşı yapıştırdığı etiketin özellikle bir kadın etrafında nasıl geliştiğini nelere sebep olduğunu da acı ve gerçek bir şekilde yansıtmış. Her karakterin hırsını ve hırsının sonuçlarıyla yüzleştikleri sonuçlarla gelinen sonu anlatan bir kitap olmuş. Yazarın tüm bu konuların işleyişiyle de gerilim türünü çok güzel yansıtmış. Çok beğendim. Tavsiye ederim.
Puan vermedi·500 syf.·
2025 24. kitabı
Serinin ilk kitabından sonra olaylar yerine oturdu ve kurgulanan mantık çerçevesine uydu. Okurken ilk başlarda seriyi bu kitapta bırakacağımı, savaşların ve krallık konuların bana göre olmadığını düşündüm ama kitap bitmeye yakın olaylar öyle heyecanlı noktaya geldi ki. Ayrıca Chaol, Dorian ve Cleanea’yla bağ kurunca kitabın devamında nasıl öykülerinin olacağını çok merak ediyorum. Üçünün de yolları ayrıldı ve bir araya gelecekleri kesin. Bir araya geldiklerinde karakter gelişimlerini ve ünvanlarını çok merak ediyorum. Sanırıyorum serinin 3. Ve 4. Kitabını da okuyacağım. Açıkçası Cam Şato’dan sonra Karanlık Taç’ı çok başarılı buldum ve okumasaydım devam etmezdim. Tavsiye ederim.
