Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey, dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana, ben artık şarkı dinlemek değil, şarkı söylemek istiyorum...
N.H.R.
Yapılamaz kıralamaz artık hiç bişeyi baştan yazılamaz. Silinmeyen tüketemeyen ne varsa hapsoluyor beynime kelimeler cümle olup düşman oluyorlar birbirlerine en ücra en sinsi düzlüklerde bir harp meydanı bir kanlı düğün alayı.
Güneşi batırıp ışığını emen kemirgen bütün iyi ve güzeli karanlığa gömüyor. Duruyor ama yüzlerce kilometre gidiyor bütün güneşi ayı alıyor aydınlatacak bir dün bulamıyor debelenip bir türlü çıkamıyor.
Gitmekle gidilmiyor. Uzaklaştıkça yakınlaşıyoruz zaman tersine kıvrılıyor yeniden doğuyoruz. Hergün bi kere daha tanışıp tekrar yabancı oluyoruz. Adımları sayarken artmıyor azalıyoruz. Tükenilen noktada tekrar çoğalıyoruz. İçimizde öldürüp öldürüp diriltiyoruz, dağıtıyor kırıyor parçalıyoruz ve bütün oluyoruz. Birleşip bin oluyoruz binlerce parçamızın her biri daha çok azalıyor.