'... kendi hazlarımı insanoğlunun ittifakla verdiği hükümlerden önemsiz görmeyeceğim . Eğer bir şeyi sevmediysem sevmedim demektir , o kadar. Şu güneşin altında hiç bir sebep sadece türdeşlerim çoğunluk olarak onu beğeniyor veya beğenilmesi gerektiğine inanıyor diye o beğeniyi benim de taklit etmemi gerektirmez . Hoşlandığım yada hoşlanmadığım şeylerde modayı takip edecek değilim.'
Şefkat artık burada bitmeliydi , toprak onu almalı ve saklamalıydı . Ne güzel bir istirahatti bu ! Duyacağı tek ses ot saplarını ezen kuşların hafif ayakları olacaktı . Başının üstünde kimse yürümeyecek , rahatsız edilmeden yıllarca evinde kalacaktı . Bu günlük güneşlik bir ölüm , kırların dinginliğinde sonsuz bir uykuydu .