Sahi nedir bu güzellik? Mutluluk ve neşenin
güzel, üzüntü ve acının güzel olmadığı söylenir, peki bunun
tam tersi de olamaz mı? Belki de doğrusu üzüntü ve acının
güzel, mutluluk ve neşenin güzel olmadığıdır, yüzleşmekten
korktuğumuz için gizliyor olamaz mıyız bu gerçeği?