Bir yazar için, ne yazarsa okurum dediğim yaşı geçmiş olmalıyım.. Uzun süredir Ayşe Kulin, Oya Baydar, Zülfü Livaneli okumuyorum. Bu listeye "Kuru Kız" dan sonra bir şans daha verdiğim Ayfer Tunç'ta eklendi..
Herkesin sonsuz övdüğü bu kitabı okurken bende mi sorun var, yine huysuzluğum mu tuttu diye düşünürken başka okurların da benzer tespitlerine denk geldim. Zorlayarak da olsa kitabı bitirdim. Ancak en somut tabiriyle malzemesi fazla gelmiş, çok sıkı dokulu bir kek yemişte boğazımda kalmış gibi bir hisse kapıldım.
Yazar, o kadar yoğun, o kadar detay, o kadar tekrarlarla yazmış ki; okura düşünmek için bir alan bırakmadığı gibi hazımsızlık hissi yaratmış.