Burası bizi Yaratan Rabbimizle çok açık ve net bir şekilde “ben” ve “sen” ayrımına düş(ürül) düğümüz ilk yerdir.Bu bir yönden iyidir,bir yönden acıdır.O bize ilk defa “sen” demiştir;bu, acı ve dehşet verici bir şeydir, çünkü artık O’ndan ayrı düştüğümüzü,başka ve farklı bir mahiyette sahip olduğumuzu ilk defa burada görmüşüzdür.O,bize ilk defa burada “sen” demiştir;bu, muhteşem ve şerefli bir şeydir,çünkü O bizi muhatap almış,karşısına koymuş ve kıymet vermiştir.Biz O’na ilk defa burada “Sen” demişizdir;bu, acı ve dehşet verici bir şeydir, çünkü kendi benliğimizin farkına varmanın dehşetini bu şekilde yaşamış,O’ndan ayrı düştüğümüzde ilk defa burada şahit olmuşuzdur.Biz O’na ilk defa burada “Sen” demişizdir; bu, muhteşem ve şerefli bir şeydir, çünkü O’nu hemen ilk anda ruhlarımızı tanımış, bilmiş ve hissetmişizdir.O’nunla mülakatımız, var olduğumuzu anladığımız, kendi farkımıza vardığımız acı ve ayrıcalıklı bir tecrübe ile neticelenmiştir. Şu dünya hayatındaki imtihanımız tam da bu tecrübe üzerine kurulmuştur.