plüton
@goddarwin
serius est quam cogitas sed dum vivimus vivamus
Şu anda okuduğu kitap
neye tutunmaya çalışıyorsunuz şimdi? tutunacak elleriniz var mıydı? ellerini kimseye uzatmayan nice insan gördüm, ki hiç çekinmeden tutunamamanın sancılarından söz ediyorlardı, parmakları avuçlarına sımsıkı kilitli olduğu halde… kimselere tutunamamalarında, kendilerinin payı yok sanıyor, dünyayı ve başkalarını suçluyorlardı. tutunacak elleriniz var mıydı? sahiden hep arkanıza sakladığınızdan kimse görmemiş olabilir onları. siz dokunmayı bilir miydiniz?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“yahu bir gün eski arkadaşlar bir toplanalım da bir yerde, eski günleri analım,”( anacak ne var ki? neler vardı anacak? yaralanmalar, eziklikler ve boşa geçen günlerin lüzumsuz gürültüsü…) neye tutunmaya çalışıyorsunuz şimdi? geçmiş, geçmişte kaldı. içinde yaşarken kurtaramadıklarımızı şimdi nasıl kurtaracağız? salt geçmişte kaldığı için, her şeye kaçırılmış fırsat gözüyle bakmamak gerek.
bizlerin uğultulu bir yalnızlığı vardı; her yere çarpa çarpa yaşıyorduk. biri ya da birileri görsün bizi, kurtarsın istiyorduk. insanlarla ilişki kurmayı, “kuyudan adam çıkarmak” diye anlayan bir doğal cankurtaran, bir pembe kalpli çıksın. bana çıkmadı.
tuhaf, uğultulu bir yalnızlık.
bunca yıldır tanıdıkları, tanıdıklarını sandıkları kişinin, aslında ne kadar başka biri olduğunu düşünmelerini istiyordum. beni görenleri, tanıyanları, bilenleri, kendilerinden kuşkuya düşürecek kadar bambaşka biri… arkamdan, benim hakkımda şiddetle yanılmış olduklarını düşünsünler; kendilerine olan o haksız ve yersiz güven kökünden sarsılsın istiyordum. şu yeryüzünde hiç kimse o kadar güven duyma hakkına sahip değildir çünkü, olmamalıdır. evet, bir mülk gibi sahip oldukları o kör, o kendini beğenmiş güvenleri, ta temellerinden sarsılacak kadar yanılmış olduklarını düşünsünler, kendi gözlerinde küçük düşsünler, o yara almaz görünen benlikleri delik deşik olsun istiyordum.