Bana öyle geliyor ki kudretli, hararetli bir sevgi olmadıktan sonra gönül, geçmişe karışmış aşk hatıralarının lezzetiyle avunamaz. İnsanın kalbinde devamlı bir aşk fırtınası esmelidir. Bu fırtınanın hükmü geçtiği anda karşılıklı bir sağanak onun yerini tutmalıdır. Harareti sönmüş maceraların kalplerinde kalan enkazıyla oyalananlar, aşkı sevişmekten ziyade sadece sevmek gibi kabul edenlerdir...
Bazı sevgiler var ki onların mevsimi yok. En zor, en helak edici anlarda yokluğu gizli bir yara gibi insanın kalbini sızlatıyor. Anne sevgisi de bunlardan...